|
|
|
26 april
Schaijk-Handel 27 km De route van het Peellandpad is mooi, de markering is goed en we genieten als het zonnetje rond 14.00 echt doorkomt. P verteld als we richting Boekel gaan dat we inmiddels onder de 3000 km zitten! In Handel
vinden we een idyllisch plekje voor onze eerste nacht: natuurcampeerterrein 't
Veldje. Met klapstoelen!
27
april Handel -Ysselstein 27 km Op weg naar het Cleefs Wit, ooit gekocht door een Gemertse notaris om er 'nuttig land' van te maken. Wateroverlast liet de plannen mislukken. Voor ons dus mooi bos, we zien zelfs een reetje (wat 'n gek woord). Via de Sijp gaan we richting de Stippelberg. P verteld over de oorsprong van de stip, en zo kuieren we verder. Wie denkt dat de Peel saai is qua natuur nodigen we uit om er toch eens een wandeling te maken. En met de vèrekus-schuren valt het 100 % mee. De lente loopt uit, overal teer groen, en je ruikt dat de aarde opwarmt. Het is heerlijk pauzeren met een bakkie op een boomstam. Het lopen gaat lekker, P heeft de eerste blaar....in z'n hand. Komt van de stok. Tegen zessen komen we aan bij de Pionier, jawel een voormalig varkensbedrijf. We kunnen een lift krijgen naar de Coöp in Ysselstein. Daar scoren we heerlijke sardientjes, een matig soepje, Italiaanse salade en ham met geitenkaas. We verzamelen wat meubelstukken en zo hebben we deze avond een tafel plus stoelen! Welterusten J&P
28
april Ysselstein - Helenaveen 22km Om de paar honderd meter staat er een kazemat. P verteld de geschiedenis van deze bunkertjes, waarvan we er in Mill ook aantal staan. Tegenwoordig zijn het schuilplaatsen voor vleermuizen. Terwijl we in het zonnetje kuieren dartelen de vlinders met ons mee. We zien het citroentje, het koolwitje en een heel mooi blauw vlindertje. Het heeft de kleur van vergeetmenietjes, mooi! Na anderhalf uur strijken we neer op een bankje in Griendtsveen, tijd voor koffie met een krentebol. De meneer die zijn stoepje aan het vegen is, komt even langs voor een kletsje. Hij is bekend met het pelgrimeren, fietste zelf ooit naar Lourdes. Na het vredige dorpje Griendtsveen lopen we opnieuw een woest en leeg gebied in: de Mariapeel.
Staatsbosbeheer is bezig om de waterstand in dit gebied te verhogen. Hierdoor is
veel berkenbos in het gebied letterlijk verdronken. In het zwarte water
weerspiegeld het berkengroen wonderschoon. Het is er een el dorado voor
watervogels, verliefde eenden, en ons. We begrijpen niet dat er niet meer
mensen genieten van al dit schoons, vandaag kwamen we slechts 1 vogelaar tegen.
Lang leve de digitale camera, er zijn zoveel mooie plaatjes te maken. Na al dit
moois komen we rond 16.00 aan bij camping de Peelrand. De boer 'eiges' die ons
ontvangt, biedt spontaan aan om met de auto naar de supermarkt te rijden 7 km
verderop. Wat aardig! Dus P is naar Liessel geweest en bracht mee: Voorafje:
pittige garnalen van Jan Linders
29
april Helenaveen -Meijel 29 km Het is even zoeken naar een plekje uit de wind voor koffie. Steeds regent het een spat, terwijl we steeds verderop machtige regengordijnen naar beneden zien komen.we genieten van al die wolkenpartijen. De volgende stop is bij Mijl op Zeven een bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer. Een schitterend staaltje van eco-architectuur. Er is koffie, en we zien een idee voor ons dak. (niet vergeten). Uitgerust gaan we verder, nu over fluwelen paadjes. Thanks na al dat asfalt! De laatste kmters gaan over bekende paadjes, hier liepen we 2 weken geleden met Angele Ton Maria Guusje en Morris. En we vinden nog een leeg paasei..... Fijne herinneringen aan een geweldig weekend. We zetten ons tentje om de hoek bij huisje Meijel, kampeerbos Simonshoek. De tent staat in no-time en dan gaan we zonder bepakking naar het durp. We zijn net op tijd voor een stempel bij mijnheer pastoor. En dan
gaan we naar d'n Dokter, P zit met een blaar en een welverdiend pilsje in z'n
hand. Vanwege de feesten voor de koningin is de winkel dicht, en zo belanden in
d'n engel die...Naast ons een tafeltje van 6. Het toeval wil dat het de
overburen van de camping zijn. We krijgen een chapeau voor onze tocht, en
daarbij een medaille van Christoffel - voor een veilige thuiskomst- van Wimmi.
Een wonderlijke ontmoeting, met op de achtergrond de BEATLES. Het leven is
mooi.
Zondag
30 april Meijel -Haelen 23 km Wanneer P de koffie wil zetten komt Wimmie (van gisteravond) ons uitnodigen voor een bakkie in hun vloerverwarmde caravan. Het is net zo'n snoesje als die van Conny&Can. We voelen ons heel verwend met de hartelijke gastvrijheid van Rob en Wimmie. Voor onderweg krijgen we ook nog bruine boterhammen mee. Daar zijn we later op de dag erg blij mee, want er is de hele route nix te koop. Het Peellandpad voert ons over de Litsberg - het eerste 'klimmetje' - om via de lieflijk meanderende Leubeek uit te komen in het dorp Haelen. We komen uit bij een camping die zo ongeveer een mix is tussen Parcival en de Maashorst, en dat in het kwadraat. De voertaal is Pools, het kost J enige tijd om P ervan te overtuigen dat we hier een nachtje zullen slapen. Inmiddels staat het huis, hebben we shoarma met een heeeele grote bord salade achter de kiezen. Nu integreren we in de kantine terwijl er behalve pils ook een laptop over de bar gaat...misschien kunnen we zometeen nog even onze eigen site bekijken....Doei.
-----------------------------------WEEK 18--------------------------------------
1 mei
Haelen - Roermond 13 km Met de regenjassen aan maar zonder rugzak gaan we de stad in. We gaan eerst de kathedraal binnen, prachtig gerestaureerd. Het beeldje van Jacobus is heel fraai. Onze volgende missie is het internetcafé. Effe onze eigen site bekijken; ooo wat leuk! Jan&Antoinette dankjewel! Lieve gastenboekschrijvers, hartverwarmend jullie berichtjes! We nemen een Brand Urtyp en een rode Sardasol in een proeverij op de markt. In de Telegraaf lezen we dat we mogelijk 15 miljoen euro gewonnen hebben....de realiteit is dat we ongeneerd 2 labradors hebben kunnen knuffelen in het café. Trouwens, als je een leuke hond hebt, en je zoekt een fijn adres voor een dagopvang of vakantie kijk dan eens op www.blafenblij.nl Terug bij de refugio hangen er 2 rode poncho's aan de kapstok. Ze zijn van collega pelgrims Fien&Jan uit Blerick, die een beetje gesloopt zijn na hun eerste dag. Het eten komt van de traiteur: Zoervleis, salade en brood. De Hema levert het wijntje en de gevulde rode pepers. Jammie. We proosten op Jan en die krijgt de groeten van Paul z'n voeten. Alle pelgrims liggen nu in de kast/in bed..22.00 Welterusten, we slapen met een echt kussen luxe!
2 mei Roermond - Pey 23 km Vandaag is het bekende weg voor ons, we volgen de roodwitten van het Pieterpad. Een feest van herkenning! Met dit verschil dat in augustus 2004 de mais hoog stond, nu zijn ze aan het zaaien. Rond de middag besluiten we om het nummer te bellen wat in het gastenboek van de refugio zagen. Daarin biedt een caminoganger een slaapplaats aan voor collega-pelgrims. De eerlijkheid gebied te vertellen dat het vakantiegevoel absoluut overheerst over het pelgrimsgevoel toch bellen we. Er klinkt een aardige man aan de andere kant van de lijn, we zijn welkom, en spreken af dat we opnieuw bellen als we in Pey zijn.
Voordat we daar zijn worden we voor het eerst herkend
als Santiago-gangers aan onze schelp. We lopen een stukje op met deze PP-lopers.
Het tempo van met en zonder bepakking verschilt, dus na een paar kiliometers
moeten we lossen. Toch komen ze ons een tijdje later weer achterop, een streepje
gemist scheelt al snel een paar kilometer. Opnieuw lopen we met elkaar op, het
praat makkelijk met Rian&Theo uit Terneuzen. We pikken met z'n 4tjes een
terrasje in Pey, en dan wensen we mekaar het beste. Zoals afgesproken bellen we
opnieuw de aardige man, hij zal ons oppikken bij Jan Linders. Wij zijn met onze
tassen herkenbaar.....in de vito bij Ernest gaan we naar Koningsbosch. Daar
maken we kennis met Lien, hond Pietje en de poezen. Ze wonen in een fantastisch
opgeknapte timmerwerkplaats, compleet met vide. En onze slaapplaats is in het
stenenwinkeltje van Lien. Geweldig! Onder het genot van een bakkie wisselen we
ervaringen uit, en rond 20.00 hebben Lien&Ernest een afspraak buitenshuis. Dat
betekent dat we deze droomplek voor onszelf hebben, wat een ongelooflijke
gastvrijheid! Douchen, koken op een 5-pitter, wasje doen, de kaarsjes aan, de
hond aan onze voeten, en de poezen snorren.....we voelen ons thuis. Later op de
avond wordt het nog heel gezellig met verhalen en foto's van de camino. Ernest
en Lien liepen een gedeelte van de tocht in de winter. Wonderschone foto's met
ijspegels en een bevroren baard.....Brr.
Aan de wandel! Zo stappen we
via het centrum, dwars over de markt het stadje weer uit. We trotseren de
voetvallen naar patroonheilige St Rosa. Heuvelopwaarts merken we dat nu een veel
betere conditie hebben dan 2 jaar geleden. We zijn weer met z'n tweeën, gaan het Ravensbos in waar een helder beekje ons het pad wijst. Je hoort het water kabbelen.., zo mooi. De oude beuken zitten al flink in het blad en filteren het zonlicht. Da's fijn want onze schouders, armen en hoofden zijn behoorlijk rood aangelopen. Zo draaien wij de oprijlaan van Chateau St. Gerlach op en vervoegen ons bij de hotelreceptie. Met de sleutel en een kaartje voor een GRATIS pelgrimssoep in het Chateau naar de refugio. Wauw, deze keer niet onder de kathedraal, maar op het kerkhof. We zijn verrukt over wat deze plek allemaal te bieden heeft. P vraagt aan een vrouw die 'n graf staat schoon te maken of er een supermarkt in de buurt is. Ze weet alleen een friettent, en zegt; ''als ik in de buurt woonde hadden jullie bij mij kunnen eten''. Een half uur later staat ze met een zak vol friet en andere lekkere dingen aan de raam te kloppen bij de refugio. P opent de deur en krijgt de zak in z'n handen geduwd...voordat hij haar kan bedanken is ze al weg. Lieve mevrouw met de rode bodywarmer, U bent een engel! Als we zitten te smikkelen rolt er een traan van ontroering in de mayo. Zo komt het dat we de soep daarna pas verorberen op deze zeldzame zachte zwoele zomerse avond in Zuid-Limburg. Nu terug naar onze slaapplaats; om 22.00 moet het licht uit. Aj, de klok luidt 22.30. zoentje J&P
5 mei Houthem-St Gerlach -
Eijsden 21 km We zagen al verliefde eenden, vandaag zien we voor de eerste keer babyeendjes tegen de stroom in zwemmen. Spontaan zingen we ''alle eendjes zwemmen in 't water, falderalderiere'' . Iedereen die onze zangtalenten kent mag nu lachen!
Het is aangenaam koel in het Bemelerbos, we staan
even stil bij een wijngaardslak die tussen de bloeiende bosanemoontjes kruipt.
Pauzeren doen we bij ''onze'' grot, ook nu is het een magische plek voor ons.
Bemelen is zo mooi, heel de dag sneeuwt het bloesems, we lopen door de geur van herinneringen. Boeren zijn volop aan het hooien, een paarse sering laat ons haar parfum opsnuiven. De kilometers om Maastricht in te komen zijn zweten, het is heet op het asfalt. Veel verleidingen van de stad kunnen we weerstaan, totdat we een heel bijzonder bakkertje zien. Helemaal verantwoord en ambachtelijk gebakken, het wordt verkocht per gewicht. Wel even schrikken als onze keuze een pond weegt, maar we zijn dan wel 5 euro lichter. Bij het Waterpoortje gaan we over de kasseien langs de Maas. Lekker verfrissend windje. Bij de jachthaven krijgen onze ruggen rust, even de tassen neerleggen. Terwijl we onze voeten koelen in het water dreigt er een donkere lucht achter ons. Het rommelt ook wat. We haasten ons er niet door, wel zien we de mensen om ons heen een versnelling hoger gaan, met name de fietsers. Ach, de dreiging blijft beperkt tot wat dikke frisse druppen.
Zo komen we tegen vieren aan bij camping de
Oosterdriessen, en bouwen ons huis op het trekkersveldje. We relaxen wat in en
om de tent, nemen een douche. Aan de picknickbank bekijken we de volgende route;
morgen lopen we Belgie in. Jeemug! We eten vandaag uit het assortiment van de campingwinkel; kerriecremesoep, puree uit een zakje (het is inderdaad smullen Conny&Maayke) WBITS, blikje tonijn en een yoghurtje na. Dit alles werd vergezeld door een Brandbiertje en een Corbieres. Meteen na de toet haasten we ons in de tent, het onweert! Inmiddels is het overgegaan in een driftige regenbui, het maakt zoveel herrie op het tentdak dat we niet eens mekaar kunnen verstaan. Houdoe J&P
6 mei Oost-Maarland-Hameau de la
Xhavee 21 km +6 km verkeerd Tegen elven vervolgen we onze route. Langs de Maas, en bijna ongemerkt stappen we België in. Ook er is een grenspaal als je oplet, en ook de bewegwijzering verandert; vanaf het Krijtlandpad met geelrood, gaan we over op een schelp in roodwit. Het echte België zien we pas bij Vise, op de rotonde staan de verkeersborden in het Frans. Toch wel even een kickje dat we hier wandelen, naast ons is het denderende verkeer van het verlengde van de A2 waar we zelf ook zo vaak over gingen. Nu is er voor ons een aardig achterommetje. De stad uit is het meteen klimmen. Goed voor de beenspieren denk je dan.
Bij het dorpje Richelle strijken we neer op een
bankje, een boterham Ed&Fred (chocoladepasta uit een tube, ideaal voor
backpackers) geeft ons nieuwe energie. Onderweg vliegt er van alles om je oren
en in je ogen. Bij P heb ik al meerdere malen de resten van een insect uit het
oog gevist.
|
|
|
Het is een ouwetje van 14, en als ik hem een knuf geef
schiet ik helemaal vol. Tranen met tuiten; het lijkt wel of deze hond ons uit
komt kwispelen namens Dais. Wat een emoties op een dag! Met de tranen nog op m'n
gezicht steken we de N? Over. Bij de Belgenlaan groet ik in gedachten de toffe
collega's van het crematorium. Tot over een maand of 6! Dan 'zwaaien' we ook nog
even naar Ton, die bij de Schoenenreus aan het werk is. Super avond was het
gisteren jongen! Hopelijk hebben je collega's niet al teveel last van de
knoflook. De hele dag hebben we flarden van afscheid die door elkaar strengelen.
Beurtelings praten we er over en dan weer is het stil, we hebben genoeg aan onze
eigen gedachten. 
De zon schijnt op onze koppies en veroorzaakt bij P iets zonnestekerigs. Een zakdoek op de kop doet wonderen!
Zo is alles beschermd tegen de
regen die zeker zal vallen. En jawel als we bijna klaar zijn met het droogvegen
van de tent begint het vet te miezeren. Sinds we Sander ontmoetten op het
Pieterpad wrijven we ons tentje droog; een goede raad van een echte
survivalinstructeur. 
Iedereen slaapt nog op het Leudal als we inpakken. We willen in de kantine
koffie drinken, (en in de spiegel kijken) maar ook hier is nog alles in diepe
rust. Aan de wandel naar Horn, mooi wandelweertje, landelijke onverharde
zandweggetjes. Wij zijn dol op die 2 persoonspaadjes, je kunt dan lekker naast
elkaar lopen. Van verre horen we al het verkeer van de Napoleonsweg, die we
oversteken. Brunchen doen we in de tuin van kasteel Horn. Het ietsiepietsie
motregen houd aan en maakt het fris. Rond 12 uur gaan we met ronde buikjes
verder naar Roermond. Met de torens
van de kathedraal van St. Christoffel en de Munsterkerk in het zicht trotseren
we de drukte van de N280. In de stad worden de druppen dikker, een goede reden
om de eerste cafeïne tot ons te nemen. Hoe is't mogelijk; het is 14.30.
Heerlijk, dus we nemen er 2 in het Munstercafe. Dan vervoegen we ons bij hotel
D'orangerie voor de sleutel van de refugio. De sleutel geeft ons toegang tot de
'catacomben' van de kathedraal. Wanneer onze ogen gewend zijn aan het duister,
zien we een grote ruimte, in een hoek een keukenblokje, een bankstel, en nog wat
meubilair.
En
het bed? Daarvoor moeten we een kastdeur openen, en het bed eruit klappen.
(zoiets als de keuken op het vriendenweekend op Texel). We zijn maar wat blij
met dit onderkomen, want het regent nog steeds. 
Na het ontbijt met Fien en Jan gaan we de sleutel in leveren
bij d'Orangerie in ruil voor een stempel in onze credentials. Daar scheiden ook
onze pelgrimswegen; J&F op weg naar Geleen, en wij naar Pey. 
Even later wanneer we ons tegoed doen aan het ' geneeskrachtige
water' bij Windraak, zien we waarachtig 2 pelgrims met staf&schelp naar ons toe
komen. Een zeer prettige ontmoeting; we delen veel dezelfde ervaringen van het
onderweg zijn. Met dit verschil dat Aukje en Gosse al 3 weken op pad zijn.
Gevieren vervolgen we ons pad, we hebben hetzelfde tempo. Al kletsend vliegen de
kilometers onder je voeten door. Voor we het weten zijn we in Schimmert waar de
Friezen gaan kamperen samen met familie. 
Een lieveheersbeestje had het beter bekeken; op de rand van de bril
van J reisde het diertje een hele tijd mee. De natuur gaat hard, het
fluitenkruid schiet omhoog, en nu al zien we de pluizenbollen van de
paardebloem. 'T is fiks stijgen en dalen, en dan doet het pijn als we verkeerd
lopen. De GR 5 * en de Via Mosana* lopen hier door elkaar, en dat is
verwarrend. 
